Chapter 3 : व्याकरण

‘उच्चैः’ शब्दः सूचयति—

‘गृहात्’ इत्यत्र विभक्तिः—

‘बालकान्’ इत्यत्र विभक्तिः—

‘पठावः’ इत्यत्र पुरुषः—

‘नदीषु’ इत्यत्र विभक्तिः—

‘शुक्लः’ इत्यस्य अर्थः—

‘अत्र’ शब्दस्य अर्थः—

‘कुर्वन्ति’ इत्यत्र वचनम्—

‘रामौ’ इत्यत्र वचनम्—

‘भवतः’ शब्दस्य अर्थः—

‘लेखनी’ शब्दस्य अर्थः—

‘करोति’ धातोः पुरुषः—

‘कथम्’ शब्दः अस्ति—

‘धावतः’ इत्यत्र वचनम्—

‘एते’ शब्दः अस्ति—

‘बालिके’ इत्यत्र वचनम्—

‘मया’ इत्यत्र विभक्तिः—

‘नृत्यति’ इत्यस्य अर्थः—

‘फलयोः’ इत्यत्र वचनम्—

‘भवान्’ शब्दस्य अर्थः—

‘क्रीडिष्यामि’ इत्यत्र कालः—

‘लता’ शब्दः अस्ति—

‘मित्रेण’ इत्यत्र विभक्तिः—

‘पिबतु’ इत्येतत्—

‘गच्छामः’ इत्यत्र वचनम्—

‘अश्वः धावति’ इत्यत्र कर्ता—

‘रामाय’ इत्यत्र विभक्तिः—

‘किम्’ शब्दः अस्ति—

‘सुन्दरः बालकः’ इत्यत्र विशेषणपदम्—

‘विद्यार्थी’ शब्दस्य स्त्रीलिङ्गरूपम्—

‘लिखामि’ इत्यत्र पुरुषः अस्ति—

‘गजौ’ इत्यत्र वचनम्—

‘एषः’ शब्दः अस्ति—

‘पुस्तकानि’ शब्दस्य वचनम्—

‘खाद’ इत्येतत् कस्य लकारस्य रूपम्—

‘मम’ शब्दः कस्मिन् पुरुषे अस्ति—

‘पठिष्यति’ इत्यत्र कालः अस्ति—

‘त्वम्’ शब्दस्य संस्कृत-अर्थः—

‘बालिकाः’ शब्दः अस्ति—

‘रामेण’ इत्यत्र विभक्तिः अस्ति—

‘क्रीडति’ शब्दः सूचयति—

‘गायिका’ शब्दस्य पुल्लिङ्गरूपम्—

‘वनम्’ शब्दः अस्ति—

‘पठ्’ धातोः लोट् लकारे मध्यमपुरुष एकवचनम्—

‘अहम्’ शब्दस्य बहुवचनम्—

‘सीता’ शब्दस्य द्वितीया विभक्ति एकवचनम्—

‘गच्छति’ धातोः लकारः अस्ति—

‘बालकः पठति’ इत्यत्र क्रियापदम् अस्ति—

‘फलम्’ शब्दस्य बहुवचनरूपम् अस्ति—

‘रामः विद्यालयं गच्छति’ इत्यत्र कर्ता पदम् अस्ति—